Dzerkało

Wychodysz iz domu spoczatku spokijna,
Łjahajesz w marszrutku – spiszysz na robotu,
Kydajeszsja nerwamy, ljubujeszsja dzerkało,
Łjubysz nebo synje i swoji kartyny.
Prokyneszsja wnoczi o tretij hodyni,
Susidy kryczat, znow napyłysja, swyni.
Ty choczesz zasnuty – kowtajesz snodijne,
Żyttja spotyknułos, żyttja beznadijne.

Pryspiw:
Like you tonight, you know, we got to be together.
Like you, you might know, but leave your face in anger.
Like you, what to the time, you know, but heart is stopped behind you.
Every, every, every call, you know, reminds a love inside you.

Ty prosto dytyna, tycha, spokijna,
Ty trochy chudeńka i zowsim najiwna,
Tobi wże za 20, skoro za 5,
Ałe wid coho bezhłuzdja twoji oczi slozjat.
Chołodnym ta złym tobi zdajetsja cej swit,
Bo twoji batky czasom ne majut na chlib.
Ty oberneszsja, podywyszsja w dzerkało,
Sobi posmichneszsja – trochy połehszało.

Pryspiw (2)