Słuchaj nebo, zemłe radij sławno

Słuchaj nebo, zemłe radij sławno!
Pryjszow krestytysja Hospod jawno.
Hotujsja, Jordane, Ty kresty, Joane,
Władyku wsich!

Struji wod tekuczy, kypiły dnes,
Zi strachu zatrjassja Krestytel wes.
Ne smije pidnesty ruky, ani znesty
Na Władyku.

Tworec predwicznyj tak powidaje:
"Kresty, Joane, tak podobaje!"
"Ne smiju, Władyko! bo imja wełyke
Łjakaje mja!"

Potim wodoju hołowu zływaje,
Wsju syłu worożu widnymaje.
I złomyw wodoju, syłoju krestnoju
Woroha wsich.

Se Ahnec (wzywaje) Bożyj stojit,
Kotryj spasty pryjszow wes ljudskyj swit.
Hrichy widpuskaje, hołowu styraje
Zmijewuju.

W wydi hołuba Duch sja unosyt,
Nad hołowoju Jeho sja znosyt,
Nebesa rozwodyt i wid Otcja schodyt
Hłas do Syna:

"Sej Syn wozljubłenyj, posłuszajte!
W nim ja upodobaw, usi se znajte,
Kotryj wam hotuje carstwo i daruje
Wirujuczym."