A ty ptaszońku

A ty ptaszońku, ty sokołońku,

Pryspiw:
Swjatyj weczir, Bożyj weczir.

Wysoko litajesz, nyzońko sidajesz,
W czysteńkim poły switłońka stojit.
Po tij switłonci hospodarejko,
Hospodarejko wstaje raneńko,
Wstaje raneńko, myje łyczeńko,
Łyczko wmywaje, rucznykom wtyraje,
Stawyt stołońky, wo try radońky,
Stełyt obrusy, sami lljaniji,
Stawyt kubońky, wo try rjadońky.
W odnim kubońku myro-kadyło,
W druhim kubońku zełene wyno,
W tretim kubońku sołodkyj mydec,
Kłade chlibońko żytnyj, pszenycznyj,
Żytnyj, pszenycznyj, Bohu wełycznyj,
Bo sja spodije hostja ljuboho,
Hostja ljuboho, Boha samoho.
Posadyw Boha posered stoła,
Swjatu Preczystu naprotyw Noho,
A wsi swjatiji dowkoła stoła,
Czastuje Boha myrom-kadyłom,
Swjatu Preczystu zełenym wynom,
A wsi Swjatiji sołodkym medom.
Buwaj że zdorow, hospodarońku,
Ne sam z soboju, a z czeljadoju.