Syn Bożyj wid Otcja iz neba schodyt

Syn Bożyj wid Otcja iz neba schodyt;
Bo iz Mariji Chrystos dnes sja rodyt!
Łasku prynosyt,
Chto o nju prosyt,
Hrisznykam proszczaje
I oczyszczaje.
O Boże neizslidymyj,
Zawse sławymyj!

O presławne czudo, szczo ż sja sczynyło?
Chrystos na Sebe prynjaw ljudske tiło!
Diwa nosyła,
Diwa rodyła,
Jeho powywaje
I układaje
U jasłach na sini
W temnij jaskyni.

Anheły spiwajut wo wysznych Bohu,
I u wertepi tworjat Jeho wolju.
Pastyri Mu hrajut,
Chrysta wytajut,
A wił bojitsja,
Oseł trjasesja.
Wołchy carja wytały,
Jak Ho piznały.

A Irod ljutyj z toho smutywsja,
Szczo Car predwicznyj na swit rodywsja.
Dity stynaje,
Krow proływaje,
Matery płaczut,
Łjutu smert baczut.
Na Chrysta zradu dumaje
I mecz ładnaje.

A Josyf starec Mariju pijmaje
I do Jehypta z Chrystom utikaje.
Marija tułyt,
Dytja hołubyt,
Anheł pylnuje,
Dorohu prostuje,
A Irod ide na wiky
W pekolni muky.

Irode bezumnyj, wiczno pohybaj!
Ty, Carju rodżenyj, wsich nas utiszaj,
Ty nasz Uczytel,
Wsich nas Spasytel,
Ty nasza radist
I nasza sładist!
Błahosłowenija Swoho
Podaj nam mnoho.

Tomu k wertepu wsi pospiszajmo,
Narodżenomu wraz zaspiwajmo,
Z pastyrmy zahrajmo,
W husła udarjajmo
I wozweselimsja,
Z carmy pokłonimsja,
Szczob tut perebuty
I w nebi buty.