Boh sja rażdaje

Boh sja rażdaje, chto ż Ho może znaty,
Isus Mu im’ja, Marija Mu Maty.

Pryspiw:
Tut Anheły czudjatsja,
Rożdennoho bojatsja,
A wił stojit trjasesja,
Oseł sumno pasesja,
Pastyrije kljaczut,
W płoty Boha baczut,
Tut-że, tut-że,
Tut-że, tut-że, tut...

Piznały chory wsi anhelski ciło,
Szczo Boh prawdywyj prynjaw ljudske tiło.

Marija Mu maty, harno Mu spiwaje,
A chor anhelskyj jij dopomahaje.

Josyf stareńkyj kołysze Dytjatko:
Łjuljaj że, ljuljaj małe Otroczatko!

Try cari sławni u wertep prychodjat,
Ływan i smyrnu, złoto prynosjat.

Bidni pastyri k Nemu prybihajut,
I jako carja swojeho wytajut.

I my dnes rado k Nemu prybihajmo,
Bohu wo płoty chwału czest widdajmo!