Weseła switu nowyna

Weseła switu nowyna:
Bo Diwa powyła Syna!
Z neba anhelskiji hłasy
Sławljat Boha po wsi czasy:
"Swjat, swjat, swjat Hospod!" wzywajut,
Tworcja swita wełyczajut.
Pastyrije że ubohi
Sławljat Boha – a nimiji
Bydljata nyc na kolina
Padut z nymy wsja zwiryna.

Josyf sja dnes raduje,
Na rukach Boha pistuje,
I Diwa sja utiszaje,
Poklin jemu swij widdajut.
Sinom Chrysta pokrywaje.
Wił i oseł ohriwajut,
Sino krassze jak łelija,
Bo na nim Diwa Marija
Wsemu switu porodyła,
Myr z newoli swobodyła.

Wezut dary monarchowe;
Pytajut: De czudo nowe?
De dytyna spoczywaje?
Zwizdu Jeho kożdyj znaje!
Zwizda taja aż wid schodu
Wede cariw ko Hospodu...
O czudesne Boha diło!
Pryjmy myro i kadyło
W ruczky, Chryste, pryjmy złato,
A nas błahosłowy za to.

Irod ljutyj toje czuje,
Zasud daje, dekretuje:
Naj Dytyna czołowicza
Zhyne wid ostroho mecza,
Bo sja maje narodyty,
Szczo bez kincja maje żyty.
Wid hrudyj dity stynaje,
Żadnomu ne probaczaje,
Matery hirko rydajut,
Na smert dityj pohljadajut.

Wyfłejeme, Ty nehodnyj,
Oto Syn jedynorodnyj
Do Jehypta utikaje,
Maty k sobi prytuljaje,
Starec osła pidhanjaje,
Anheł peresterihaje.
O Irode, ljutyj pane,
Po twojemu sja ne stane,
Bo Chrystos, Car wseho swita,
Bude żyty po wsi lita!

Sławim Boha bezsmertnoho,
Szczo rodywsja nam uboho,
I matir Jeho swjatuju,
Mariju, Diwu czystuju:
Szczo na swit Carja wydała,
Naj bude jij czest i chwała!
Tobi prynosym pisń szczyru:
Błahosłowy wsemu myru,
I nam hrisznym, szczo spiwajem,
Naj tja w wiky wełyczajem.