Sorok szist miljoniw

Ja baczu jak ljudy
Nawpomacky jdut łancjużkom iz nizwidky w nikudy
Nawiszczo jim oczi?
Ce szcze odna wtecza wid sebe i w sebe wodnoczas

Pryspiw:
A witer ljutuje czym dużcze
I zwodyt use naniwec, naniwec
Pro ce budemo znaty łysz my
I szcze sorok szist miljoniw zahubłenych dusz
Pro ce budem znaty łysz my
I szcze sorok szist miljoniw rozbytych serdec

Zemljany za fachom
My wsi żywemo ne pid nebom, a pid sarkofahom
Tijeju wesnoju
Nas wsich jak odyn obnesły kam’janoju stinoju

Pryspiw

Wid mamok i tatok
Usim nam ważki czerewyky łyszyłys u spadok
Jich nosym powoli
I tak bojimos powsjakczas ne naterty mozoli

Pryspiw