Większa czcionka | Mniejsza czcionka
W chwyłyny słabkosti pryjdy do mene snom
Szczob ja zasnuw i znow prokynuws sylnym
W chwyłyny złosti orosy mene dobrom
Szczob ja dywyws w obłyczczja, a ne spyny
Pryspiw:
Na wsi ci podwyhy spromożna tilky ty
Ja w comu ne wahajus ni chwyłyny
Podumky do mene ty pryjdy
Homonom spowytoji dytyny
Spomynom ostannim i jedynym
Zoreju, szczo ne znaje wysoty
W chwyłyny strachu prychysty mene kryłom
A widczaju – zaproszuj na hostyny
Jakszczo powitrja raptom zrobytsja piskom
Slidkuj szczob ne zasypaws mij hodynnyk
Pryspiw