Karmen

U dalnij storoni,
De czornyj ptach ne prolitaw,
De misjac zemlju osjawaw,
Tam ja błukaw.

De czorne derewo stojało
Bez łystiw, bez żyttja.
Kazało serce,
Szczo znajty tebe ja muszu.

Oczej-noczej twojich bezmeżna dal,
Ja tanu w nij, ałe ty – wilna, wilna.
Wołossja-witry w’jut, rika w bezodnju llje,
Powtorjuje łuna darma: "Ty – wilna, wilna,
nepostijna".

To ja błukaw,
To kłopotu ne maw.
To, czasom, hirkyj
Buwaje pochid.
Ałe ty – tam, zwisno,
Bażana – tam.
Konjeczno, tam, tam.
Ja wirju, wstrinu nepokirnu.