Wtoma

Wtoma, wtoma, wtoma, wtoma
Prywede mene dodomu
Wranci jakomoha szwydsze
Ja prokynus widpoczywszy

Pryspiw:
Stomłenyj podwyh mynułoji noczi my
Bilsze udwoch powtoryty ne choczemo
Slozy diwoczi i załyszky żałosti
Wse u tij noczi nazawżdy zostałosja

Jak szkoda – ne załyszyty
Bilsze zakładku u knyżci
I żyttja, nenacze zapys
Ja b na pauzu postawyw

Pryspiw

Wse wid wsoho, jak ne hirko
Potrebuje widpoczynku
Tak ot jak zemlja wid neba
Tak że samo ja wid tebe

Pryspiw