Weronika

Ja do tebe w serci maw odnych pidrywnykiw
I het nichto iz nych tworyty ne chotiw
Ałe wse zminyłos tilky ja tebe zustriw
Dywysja skilky wże rozwałeno mostiw

Pryspiw:
Weronika, Weronika
Jak że ja ne znaw
Szczo des po switu, des po switu chodysz ty
Weronika, Weronika
Tilky ty odna
W mojemu serci nałahodżujesz mosty

Ty mohła by opynytys de zawhodno j z kym
Ałe ż tebe czomus i dosi tam nema
Ce tomu, szczo własnu dolju – zwodyty mosty
Bez zajwych rozdumiw ty wybrała sama

Pryspiw

Łysze ty odna u mojich dumkach
Odna łysze dumka, szczo ty ne zi mnoju nesterpno hirka
Łysze ty odna chorosza taka
Na dwoch iz toboju ja choczu prożyty jedyne żyttja

Pryspiw