Większa czcionka | Mniejsza czcionka
Na tomu berezi, de werba myje kosy
De dwoje konej zwyły szyji łebedyni
tak pachły medom rozkujowdżeni pokosy
Na Ukrajini, Boże mij, na Ukrajini!
De zaczepyłysja za chmary osokory,
A zranku trawy u kosztownomu kaminni
Tam de hrudmy hodujut nebo syni hory
Na Ukrajini, na dałekij Ukrajini!
Na tij jedynij, tij zmarnilij, tij aż sirij
De sijesz żyto, a połyn iz borozny,
Widkil tak hirko widlitały my u wyrij
Szczo wże j nawrjad czy spodiwałysja wesny.
De pohljad hostryj i pałkyj, mow kwitka ruty
A pisnja może i skału rozworuszyty
I wże ne dumajesz tam buty czy ne buty,
Bo to odnakowo, jak żyty czy ne żyty.
U teplim wyriju udostal chliba j kwitu,
Tak samo pryjazno smijetsja sonce z neba,
A my spiwajemo słowa iz zapowitu
I mymowoli prymirjajemo do sebe.
Na tij pro krow słowa, wże krow ne proływajte
Jiji dowoli proływałosja donyni
A serce prosyt: jak umru to pochowajte
Na Ukrajini, na dałekij Ukrajini (2)
Na Ukrajini...