Nasza Ukrajina

Jak dowho pławały po switu
Mojeji doli korabli.
Łysz, znaju, szczastja dotorkatys
Nohamy ridnoji zemli.

Bahato je piseń na switi,
Szczo narodyłys nawesni,
Ta najharniszu zaspiwajut
W wysznewim switi sołow’ji.

Pryspiw:
Ja na chwyli mow i pidijmajusja znowu.
Tut je ljudy moji, moja mowa.
Je u switi odna, wilnym słowom jedyna...
Ce twoja i moja – nasza Ukrajina!

Jakszczo na serci duże ważko
Abo radijesz wid duszi,
Z toboju druzi wse rozdiljat,
A tam widwernutsja czużi.

Sloza harjacza ukrajinska
Zustrine znowu nowyj deń;
I prykro naszomu poetu
Za temu dlja nowych piseń.

Pryspiw

Pomoljus za doczok i syniw Ukrajiny,
Jaki dosi nesut ważkyj chrest na czużyni...

Pryspiw 2:
Je u switi odna, wilnym słowom jedyna
Nasza Ukrajina!
Łysz wona prywede nas do switłoji dnyny.
Ce twoja i moja – nasza Ukrajina!
Nasza Ukrajina!..