Chramy

Szcze odne pokolinnja...
My wże dawno ne dity.
My rozproszczałys z mrijamy, snamy.
Wyrubano korinnja,
Nikudy nam podity
Wybuduwani ne namy chramy.

Jich syłuety strohi
Rwutsja uhoru strimko,
Nacze złetity choczut w nebesa... w nebesa.

Pryspiw:
Chramy... Wełyczni chramy...
Kożna cehłyna tjahne
Płatu za czyjs zabutyj hrich.
Wykinczeni chrestamy
Jich zołoczeni bani –
Dokir nimyj dlja nas usich.

Łyky swjatych skorbotni...
Wyswjaczeni harmaty...
Tut, jak i skriz, panujut hroszi...
Zawtra, jak i sohodni,
Budut meczamy oraty
Dity Twoji nemudri, Boże.

Może, wony j ne wynni –
Prosto nichto dawno wże
Ne wyhanjaw iz chramu hendljariw, szachrajiw.

Pryspiw

Szcze odne pokolinnja...
My wże dawno ne dity.
My rozproszczałys z mrijamy, snamy.
Kriz witrażi prominnja...
Wysochli mertwi kwity...
Hołosom dzwoniw rydajut chramy.