Nadija je

Koły opustyłysja ruky
Koły potemniło w oczach
Ne znajesz ty, jak dali buty
Na szczo spodiwatys chocza b.

Ne możesz, ne wirysz, ne znajesz
Ne majesz kudy utikty
I każut – czudes ne buwaje
Ta musysz dlja sebe znajty.

Pryspiw:
Dopoky sonce sjaje, poky woda tecze
Nadija je.
Łycha bida mynaje, prosto powir u ce
Nadija je.

Tobi wże niczoho ne treba
Bo ty wże niczoho ne wstyh
Zdajetsja, szczo wsi proty tebe
A, może, to ty proty nych.

Ne możesz pozbutysja bolju
Ne znajesz, czy pryjde wesna
Ty możesz ne wiryty doli,
Ałe w tebe wiryt wona!

Pryspiw