Doroha

Ja na zori wyruszyw w dorohu;
Tilky spohad, myła, załyszyw tobi.
Ja ne ljubyw krokuwaty wnohu,
Ja ljubyw chodyty sam po sobi.

Ja ne chotiw, szczob mene czekały.
Szczo buło – mynuło, witrom roznesło.
Ja ne nawczyws w hori i w peczali
Cinuwaty ruk twojich tepło.

Sotni piseń spiwano j poczuto,
Skilky dobrych zhadok i rożewych mrij,
Tysjaczi sliw skazano j zabuto,
Skilky ne zdijsnyłosja nadij.

Skilky dorih ztoptano nohamy –
Łysz odnu ja wyberu iz otych dorih.
Skilky dumok dowhymy noczamy –
Łysz odnu ja doteper zberih.

Znowu stoju ja na perechresti...
Chto ż mene czekaje? I kudy pidu?
Chto ne zabuw w sławi i w bezczesti?
Chto rozdiłyt radist i bidu?

Ja powernu na twoju dorohu.
Szczo buło – mynuło, witrom rozmete.
Znaju, teper do twoho porohu
Łysz odna doroha prywede... (wes kupłet – 2)

Łysz odna doroha prywede... (2)