Dwa anheły

Czas mynaje, deń za dnem mynaje.
I żywu, nacze splju.
A mojich dwa anheły – czornyj i biłyj –
Pyszut knyhu swoju.
Pyszut knyhu swoju.

Pryspiw:
Znowu j znowu tupo rozhribaju
Budniw powsjakdenne smittja.
Tilky dwa anheły – czornyj i biłyj –
Pyszut knyhu żyttja.

Czornyj nasz anheł i biłyj nasz anheł
Zawżdy miż namy, zawżdy miż namy,
Udeń i wnoczi za spynoju nezrymo stojat.
Prawda j neprawda i zło w duszach naszych –
Jak z nymy buty nichto ne pidkaże,
A czornyj mij anheł i biłyj mij anheł mowczat.
Mowczat.

Szczo chotiw by ne roblju, szczo roblju ne znaju.
Mabut wże dolja taka.
Czornyj anheł radisno ruky potyraje,
Biłyj anheł sumno zitcha.
Biłyj sumno zitcha.

Pryspiw