Wsomu swij czas

Pokolinnja widchodjat, pokolinnja prychodjat
A zemlja, jak buła, tak i je
I soneczko schodyt, i sonce zachodyt
I znowu na zawtra wstaje

Wijut witry na piwdeń, wijut witry na piwnicz
Na kruhy powertajut swoji
I ne możut napownyty syńoho morja
Wsi potoky z ciłoji zemli

Wsomu swij czas
I hodyna swoja kożnij sprawi pid nebom
Wsomu swij czas
I tobi ni za czym żałkuwaty ne treba
Bo to wse marnota...

Je rodytysja czas i je czas pomyraty
Rujnuwaty je czas, buduwaty je czas
Rozkydaty kaminnja, je czas jich zbyraty
Czas je płakaty i tancjuwaty je czas

I mowczaty je czas, i je czas howoryty
Czas ljubyty i czas nenawydity je
Czas wijni i czas myru, zymi czas i litu
Bo nakresłeno wsomu swoje

Wsomu swij czas
I hodyna swoja kożnij sprawi pid nebom
Wsomu swij czas
I tobi ni za czym żałkuwaty ne treba
Bo to wse marnota...

Toż idy i żywy, doky majesz potrebu
Ta j iz sercem wesełym wyno swoje pyj
Kraszcze psowi żywomu, niż mertwomu łewu
Toż idy i żywy, hrisznyj bycze swjatyj

Wse szczo je, to wże buło, toż nowoho ne skażesz
Bo niczoho nowoho pid soncem nema
Wsi my z porochu wyjszły i w poroch poljażem
I durnomu i mudromu dolja odna

Wsomu swij czas... (2)