Syn Bożyj wid Otcja

Syn Bożyj wid Otcja z neba prychodyt,
Diwa Marija nyni Isusa rodyt.
Łasku prynosyt, chto Joho prosyt,
Hrisznym proszczaje, hrichy zmywaje,
Boże, Ty nezbahnennyj, Twij trud spasennyj.

Presławne Boże czudo swit obłetiło,
Chrystos pryjnjaw na sebe ljudskeje tiło!
Diwa nosyła, Syna wrodyła,
I spowywaje j niżno wkładaje
W jasłach na sini Syna w temnij jaskyni.

Anheły wsi spiwajut: sława Tworcewi!
I tworjat Joho wolju wnyzu, w wertepi,
Pastyri hrajut, Chrysta witajut,
Oseł bojitsja, a wił trjasetsja,
Try cari prywitały – Boha piznały.

Irod złyj i preljutyj tak rozserdywsja,
Szczo wołodar predwicznyj tut narodywsja.
Dity karaje, krow proływaje,
Batky rydajut, łasky błahajut,
Irod łychyj ne czuje, w złosti ljutuje.

Iroda toho złoho kara spitkała.
A Bożomu Dytjati chaj bude sława:
Win nasz uczytel, wsim nam spasytel,
Win nasza wticha, pomicz, opika,
Hljań, Boże, na nasz narid – daj jomu wolju!