Większa czcionka | Mniejsza czcionka
U switannja oczi zołoti,
U proszczanni szczastja ne buwaje,
Ałe zhaduj, szczo na cij zemli
Des je ja, i ja tebe kochaju.
Chaj spływajut roky, mow w pitmu,
I roztane obraz mij miż inszych,
Ałe duszu ty wizmy moju,
Szczob wona tobi swityła wiczno...
I widczyny serce swoje dlja tepła i mriji,
Wyr poczuttiw w duszu swoju wpusty.
W sjajwi zirok daj wirnyj szljach ty nowij nadiji,
Bo tilky tak zmożem my porucz ity.
Ne każy, szczo projdesz ciłyj swit,
Ta mene kołys taky zhadajesz.
Ne każy, szczo skriz miljony lit
Ty u snach mene swojich piznajesz.
U switannja oczi zołoti,
U proszczanni szczastja ne buwaje,
Ałe zhaduj, szczo na cij zemli
Des je ja, i ja tebe kochaju.
Chaj ne zawżdy majem w żytti my wse j odrazu,
Inkoły bil ranyt do sliz w oczach.
Ne pidpuskaj w serce swoje ty hirku obrazu –
Ce bude nasz, dosi nezwidanyj, szljach!