Wo Wyfłejemi

Wo Wyfłejemi radost premnoha:
Zrodyła Diwa bez hricha Boha!
Zrodyła Syna, spasenije iste,
Dała Mu tiło newynne czyste!

Josyf Jeji obrucznyk wirnyj
Wysteływ w szopi żłobec pokirnyj.
Wysteływ sinom dlja Mariji j Syna!
Oj stała-stała dywna nowyna!

Na nebi zori wsi zasijały
Swojeho Pana prywituwały!
A szczo najpersza, szczo najkrasnijsza,
Osijała szopku, najdostojnijsza!

Oj woruszatsja wsi pastyrije,
Ne rozumijut, szczo sja to dije –
Szopa pałytsja, łuna szyroka,
Spiszat spasaty masła j mołoka.

Spiszat z łycjamy, spiszat z sumnymy,
A wił i oseł łetjat za nymy –
I wiwci smyrni znat czuły Boha –
Wso zasapane, wsjuda trewoha...

"Jdit pokłonitsja swomu Dytjaty,
Szczo w waszij szopi bude łeżaty!
Jdit pokłonitsja Tworcewy swita,
Win wam zhotuje szczasływi lita."

"Swjat-swjat-swjat Hospod Sawaoftowyj
Na nebesach wsich i na zemły nowij".
Drożat wozduchy, drożat fyljujut,
Chorom anheły radist wistujut...

Oj czuły-czuły wsi niczliżany,
Szczo swit wesełyj teper nastane,
Idut do szopy ljudy i twary
Pokłon otdaty, prynesty dary...

Dytjatko Boże, małe newynne,
Nasza nadije, łado rodynne!
Rosty nam zdrawyj, błahij i wełyj,
Daruj nam szczastja i mir wesełyj.