Z Bożoho raju zwizda zaswityła

Z Bożoho raju zwizda zaswityła,
Preczysta Diwa Chrysta porodyła.
Jak porodyła, swit rozwesełyła,
Łysze Iroda duże zasmutyła.
Smutywsja Irod, szczo carem ne bude,
Szczo toje Dytja na wes swit Car bude.
Kazaw złym katam powsjudy szukaty,
Dwolitni dity na smert ubywaty.
Po switi chodjat ditej ubywajut,
Ta krow newynnu na zemlju zływajut
Anheł nebesnyj Josyfowy każe:
Bery Dytjatko, Matir Joho także!
Josyf stareńkyj Anheła słuchaje,
Bere Dytjatko w Jehypet utikaje.
Tikały wony ta j slidy zrobyły,
A tiji slidy wynohrad zrodyły.
A zli katowe po tij kerwi brodjat
I Boże Dytjatko nihde ne znachodjat.
Chrysta ne wbyły. Boh ne pozwaljaje!
A Diwa Chrystu, krasnu pisń spiwaje:
Łjuljaj, synu mij, Irod zahybaje,
Za płacz maternyj Hospod Boh karaje.
Pohanyj Irod zahynuw dowoli,
A Diwa z Chrystom na jasnim prestoli.
Irod zahynuw, Żydy skameniły,
A Diwa z Chrystom, jak rożi łelijut.
Łelijut ony, j budut łelity,
Czej Hospod zbołyt, szczo budem jich zrity.
Czej Chrysta wwydym, na tim jasnim nebi.
Słezno molim Ho o każdij potrebi.
Winczujemo Was tym Chrystom prekrasnym,
Win nas wdaruje w nebi wincem jasnym.
Do Chrysta Boha szczyro pomolimsja,
I z tow koljadow nyzko pokłonimsja,
Szczoby nam zwoływ tu szczasływo żyty,
A po smerty z Nym wiczno sja wesełyty.