Syn Bożij ot Otcja z neba znyschodyt

Syn Bożij ot Otcja z neba znyschodyt,
Oto sja z Mariji Chrystos dnes, rodyt!
Łasku prynosyt,
Chto o nju prosyt,
Hrisznyku proszczaje
I oczyszczaje:
O Boże! neizslidymyj,
Wsehda sławymyj!

O presławnoje czudo! szczo ż to sja stało?
Chrystos na Sebe prynjaw hrisznoje tiło!
Diwa nosyła,
Diwa zrodyła,
Jeho powywaje
I połahaje
W jasłach na sini
W temnoj jaskyny.

Anheły spiwajut wo wysznych Bohu,
I wo wertepi tworjat Jeho wolju,
Pastyrije hrajut,
Chrysta wytajut,
A wił bojitsja
Oseł trjasetsja,
Wołchwy Carja wytały
Jak Ho piznały.

A Irod ljutyj z toho smutywsja,
Szczo Car predwicznyj na swit rodywsja
Dity stynaty!
Krow proływaty!
Matery rydajut,
Na smert wzyrajut.
Na Chrysta zradu kryje,
I mecz hotuje.

Josyf starec Mariju pojmaje
I do Jehypta z Chrystom ustupaje.
Marija tułyt,
Dytja hołubyt,
Anheł pylnuje
Dorohu wskazuje.
A Irod ide na wiky,
W pekolniji muky!

Irode bezumnyj wiczno pohybaj!
Ty Carju rożdennyj wsich nas utiszaj!
Ty nasz uczytel,
Ty nasza radost
I wsjaka
Sładost!
Błahosłowenija Swojeho
Daj nam premnoho!

Tim ko wertepu wsi pospiszajmo!
Narożdennomu wraz zaspiwajmo,
So pastyrmy zahrajmo,
W husły udarjajmo,
I wozweselimsja,
So carmy pokłonimsja!
By nam daw prożyty,
I w nebi byty.