Większa czcionka | Mniejsza czcionka
Jszły sełom, jszły sełom partyzany,
Po zemli ukrajinskij, newilnij zemli.
I u kożnoho zbroja buła za płeczamy,
I u kożnoho smutok i bil na czoli.
Jim sumno za wsju Ukrajinu,
Za tu spałenu chaty, za zrubanyj sad,
Za tu pisnju, szczo czuw ty kołys, sołow’jinu,
Ałe jim wże ne buło dorohy nazad.
Bo doroha nazad – to newolja,
A chowatysja w lisi ne budemo my.
My pidemo wpered – i zdobudemo wolju,
Ukrajiny swojeji my wirni syny.
Chto z nych pisnju poczaw, ja ne znaju,
I wona prołunała na wes ridnyj kraj,
Szczoby znały usi – Ukrajina powstała!
Ty łety, nasza pisne, aż za nebokraj!
I ne wsi powernułys iz boju dodomu,
I ne wsich doczekałasja ridna sim’ja.
Pam’jatajte ż wy jich, pam’jatajte takymy,
Pam’jataj że ty jich, ukrajinska zemlja.
Jszły sełom, jszły sełom partyzany,
Po zemli ukrajinskij, newilnij zemli.
I u kożnoho zbroja buła za płeczamy,
I u kożnoho smutok i bil na czoli.