Większa czcionka | Mniejsza czcionka
Oj tjażkaja, oj, tjażkaja domowyna,
A czerwonaja kytajka, mow kałyna,
A czerwonaja kytajka – Ukrajina.
Oj tjażkaja, hoj, tjażkaja domowyna.
Łysz wysznewyj cwit szljachy kurni wkrywaje,
I rusznyky w piwnjach czerwonych, aż krywawljat.
Oj buły pisni weseli, ta nemaje...
Łysz wysznewyj cwit szljachy kurni wkrywaje.
Hen, z-za lisu, z-za dibrowy – hajdamaky,
My rozwijem czorne hore dribnisz maku,
A w rukach dzwinky szabljuky ta domachy.
Hen, z-za lisu, z-za dibrowy – hajdamaky.
Chto skazaw, szczo z namy Batka wże nemaje?
A czyja ż to kobza bujno wyhrawaje?
I do nas joho słowamy promowljaje.
Chto skazaw, szczo z namy Batka wże nemaje?
Wy ne wirte, chodyt, chodyt pomiż ljudmy,
A w truni ne prach – nożaky obojudni,
Ta j propały, tilky hołos – ne zabudmo!
Wy ne wirte, chodyt, chodyt pomiż ljudmy.
Witer
Chrystos rodywsja
Oj ne kwitny, wesno
Kozak wid’jiżdżaje...
Worone czornyj
Ne pospiszaj, dusza moja, czerstwity
Snih w haju
Czujesz zibrałysja znow
Chto tak tycho pryjszow
Sonce na obriji
Mandry
Ranńoju zoreju
Tycho Dunaj wodu nese
Wesnjanka
Jszła Marusja
Oj czyja to ruta-mjata
Oj werbo, werbo
Ukrajina. Traweń. 1861 rik. Szewczenkowi
Oj haj, maty
Na horodi werba rjasna
W zełenu subotu
Oj w lisku, lisku
W jarmach tuhy
Probuditsja orły syzi
Kołyskowa
Ity szcze dowho
Win wnoczi pryłetyt
Żowtyj pisok
Szcze w połon ne brały todi
Marijeczko, pani
Łetjat hałoczky
Łuhowaja zozulja