Oj łetiła zozułeczka hori ponad seła

Oj łetiła zozułeczka hori ponad seła,
Czohos naszi szynkaroczka sumna, neweseła.
Czohos naszi szynkaroczka sumuje, sumuje,
Wona swomu szynkarewi smertońku hotuje.
Piszow szynkar mołodeńkyj na druhyj szeńk pyty,
Ja szynkarka-hospodarka toporec hostryty.
Nahostryła, nahostryła ta j barzo pokłała,
Ja wna swomu szynkarewi prawdu ne skazała.
Pryjszow szynkar mołodeńkyj ta j siw koło stoła:
– Dawaj, myła, jisty-szyty, buła by-s zdorowa!
Dała myła jisty-pyty, wzjała si swaryty.
– Utikajmo, pani-brate, tu si chotjat byty!
Oj tikajmo, pani-brate, do tretoji chaty,
A naj szynkar z szynkarkoju ta j ljahajut spaty.
Oj lih szynkar na liżeczko, a wna na prypiczku,
A jak szynkar twerdo zasnuw, zaswityła swiczku.
Swiczka buła woskowaja, zaczała pałaty:
– Dopomahaj, sjakyj-takyj, szynkarja rubaty!
Oj zatjała dwiczi w płeczi, ja dwa razy w hrudy,
Dytynka si probudyła: ja szczo z toho bude?
Dytynka si probudyła, a ona si złjekła,
Bez czobitka, bez fartuszka do matinky wtekła.
Prybihaje do matinky: "Puskajte do chaty,
Pryjszły ljachy-hajdamachy szynkarja rubaty!"
Maty buła zdohadływa ta j si zdohadała:
– Breszesz, suko, breszesz, donju, – sama-s porubała!
Za szynkarem-orendarem otec-maty płacze,
Za szynkarkow-orendarkow czornyj woron kracze.