Dywit si, ljude dobri, jak hucuł tancjuje

Dywit si, ljude dobri, jak hucuł tancjuje,
Do wisimoch diwok chodyt, z dew’jatow tancjuje.
Oj odna mu jisty zwaryt, a druha pomyje,
Oj a tretja ba j wypere, a czetwerta wszyje.
A z p’jatow win pohoworyt, a z szestow tancjuje,
A w semoji weczerjaje, w osmoji noczuje.
Za dew’jatu, brate, czuje, a desjata jeho prosyt –
Win jij ne daruje.