Tam na hori dub, dub, tecze woda z duba

Tam na hori dub, dub, tecze woda z duba,
Bidna ż moja hołowońka, piszła ż bo ja za neljuba.

Ide neljub z korczmy, trostiwkow machaje,
A na meni, mołodeńkij, tiło poterpaje.

Wwijszow neljub do chaty ta wzjawsja pytaty:
– Cy stełena biła postil, bo ja choczu spaty.

– Stełena, stełena, bo my mamka dała,
Aby-m z tobow, neljuboczku, spaty ne ljahała.

– Cy ty soli, cy ty muky u chati ne majesz,
Szczo ty mene, mołodoho, wirne ne kochajesz?

– Ta ja sil, ta ja muku i wso dobro maju,
Takoj tebe, neljuboczku, wirne ne kochaju.

Oj łetiła zozułeczka, na wyszeńku siła,
A wże ż moje sołodjatko do weczeri siło.

Ta naj ono weczerjaje, naj zdorowe bude,
Jak win mene wirno ljubyt, win za mene ne zabude.