Żytomyr

Chtos zahrymaw meni w dweri, to witer z Dżyma pusteli.
Czornyj dżef, krywawa Meri – dopinhujut u łeheni...
Poczuttja, jak bilja kasy, do cyhan, a czy w Pampasy,
Kudy jichat, kudy bihty, rozpapljużyw, swij batih ty..
W koliżanok dowhi nohy, w jichnich chłopciw – dowhi rohy.
A u mene fih w kyszeni, brate, czom my ne Miszeli?
A szcze kraszczi ljudy-judy, w nych by rozumu nabuty.
Nosa maju, wdaczu maju, prykro tałan ne witaje...

Pryspiw:
Mij didus zdorowyj hłuzd maw, na sowitiw wsjako-rizno hnaw,
U Tatariji Wełykij kazaw: "Szczo bu zawtra – tiko dureń mo znaw!"

Szeretujut, to połowa, u Ruteniji, to zmowa,
Takoż metusznja-nudota, wereszczannja idiota.
Dobre ziłlja, w formach "Fili", "szerri, wajn" na skatertyni.
Ot wże tut i zapopsywsja, jakszczo wczasno zaburywsja!
U mażornomu prykydi, bilsz chymernoho ne wydiw,
Ałe wes takyj w kabłuczkach, ljubow-mara – chytra suczka!
Bi-bi-si prynosyt chwyli, hej! poczujemos w efiri.
Zaspiwajem herojin-roł, zaswityło jim żyttja foł!

Pryspiw:
Szcze didus, dorecznym wważaw, z Kyjewa b stołycju zabraw.
U Żytomyr wsi b ryndżyhli znis, a komunjak na hiłljaky – w lis!

Na kanapach, w dobrych pabach, dlja nowoji szljachty łabuch,
Popowi piseńky hraje, i chutro za ce baszljaje!
Wydno panenjat z małoho, szcze jak buły hydota wboha,
Szczos take terpke prybyło, szczo j dosi ne popustyło...
Chtos zahrymaw meni w dweri, to witer z Dżyma pusteli.
Czornyj dżef, krywawa Meri – dopinhujut u łeheni...