Neczasta

Rozbihłysja dytjaczi pustoszczi...
Hrudnewym łystjam na łypach wysyt,
Swystyt z’szdena, łuskoszczyt
Żaha spotiwsza – zadzjubana nyt.

W pył rozbyti zajczatka
W diwcza (z) Sonjacznoho – harjacza chyt...
U wannij puskaw barwy bulb,
Pirnuw pid wodu – kowtok bołyt.

Kytycju z potyłyci zostryh – zoslip,
Sloza – ridkyj folkłor duszi...
Połonyła połonynoju tiła w myt,
Dzwinoczok na żywoti tremtyt.

Ty chto? Awżeż, ja ne widmak...
I ty ne kusztuwała mojich traw.
Wynjuchała usoho, poky spaw,
I ja propaw do straw twojich prypaw!

Nasołyła z mene pownu diżku sniw-błyniw,
Na Katerynu poczała wiszczuwat.
Na Andrija wisk łyła-lipyła,
Połelja rozbudyła – szczo teper – kryczat?

Mow soty meda żuwat, ta ne prokowtnut,
Prorokuwaty karu – to ne pro nas!
Widkorkuwaty sebe i w perechresti wust,
Zatawruwaw w zirky nas Wołopas.

I chto tut wyhra – koły sam makłer – Czort?
Spytaj, czomu w zymy nemaje kwit...
To prosto snih małyj – to ty ta ja...
Łetjat sniżuni – cohoricznyj cwit...