Kljucz

Wona maje kljucz wid riky.
Wona może zrobyty tak, szob riczka spynyłas.
Wona może zrobyty tak, szob bilsze ne byłys
W berehiw dzwony, chwyl jazyky.
Szob des, miż mołekuł wody,
Zastyhły newydymiji koliszczata,
Szczo odwiku pryw`jazani riczku hojdaty
Do samoho morja j dali-czort zna kudy!

Wona maje kljucz wid riky.
I chocza jiji rol w tomu łedwe pomitna,
Wse ż wona jiji krutyt jak pliwku mahnitnu
I pysze osobływo cikawi szmatky
Iz toho żyttja, szczo ide nawkruhy
Chrest-nawchrest iz neju i tijeju ż rikoju.
Wona wże trochy skuczyła za toju soboju,
Kotra szcze ne mała kljucza wid riky.

Okrim toho, wona maje kljucz wid zirok,
Jakszo znaty szczo zori, to zamoczni szcziłyny!
A jakszczo nawit ni, to chto tut posmije
Pereczyty jij, szczo wyszcze neji – łysz Boh,
Jakomu iz hrywy wyczisuje blich
I za ce Win daruje jij biłyznu i kwity
I dowirjaje kljuczy wid usoho na switi.
Wid naszych kwartyr i wid naszych dumok!