Prowałlja

Tam dal zahornena wuallju,
Suwoji spohadiw – i myt.
Hodynnyk wyb’je kryk prowałlja,
Szczob zahłuszyty neba kryk.

Bezdumnist tił, szedewry bosi,
Pitma wołossja i szczoky.
Tomlinnja u prominnjach noczi –
Ce pryznak bezwisty. Prosty.

A deń za dnem składaje myti:
Manija prystrastej i czas.
I chocz zahłuszyt neba kryky –
Prowałlja ne wrjatuje nas.