Prawda

Prawda wse-taky je.
Zwyk ja, szczo teper. Ja chowaju sebe ne, tomu szczo pomer...
Ja zminytysja choczu.
Widkryj mene, podywys szczo tam i skaży, szczo prywabljuje tebe w mojij duszi.
Prawda wse-taky je.
Zwyk ja, szczo teper. Ja chowaju sebe ne, tomu szczo pomer...
Ja zminytysja choczu.
Widkryj mene, podywys szczo tam i skaży, szczo trymatyme tebe w mojij duszi.

Namaljuj meni switanok, skaży meni, chto ja teper.
Teper jaskrawym stane mij arkusz zoszytu żyttja,
Cej fakt proponuje meni zminyty swoje własne ja.
I kolorowyj ranok meni widkryje dweri w deń.
Zustriczaj mene, nebo błakytne, nowyj swit bez starych idej.
Mene zustriczaj, nowe poczuttja, nowyj deń witaj,
Pryjszow nowyj Ja.

Moje serce sprawżnje. Zabud chto ja... bilsze serce...

Nasprawdi ja ne rozriznjaju chto mij woroh, chto druh,
Nasprawdi ja poljubljaju kożen u spynu posztowch.
"Piszow ty!" – ja ne sażu u hołos.
Moroz po spyni, kohos czekaty ja ne choczu, jak ne znaju...
Wsi moji dumky poczynajutsja zi słowa – ty...

Prawda wse-taky je.
Zwyk ja, szczo teper. Ja chowaju sebe ne, tomu szczo pomer...
Ja zminytysja choczu.
Widkryj mene, podywys szczo tam i skaży, szczo trymatyme tebe w mojij duszi.
Prawda wse-taky je.
Zwyk ja, szczo teper. Ja chowaju sebe ne, tomu szczo pomer...
Ja zminytysja choczu.
Widkryj mene, podywys szczo tam i skaży, szczo prywabljuje tebe w mojij duszi.