Miljony

Ty podywys chocz, de ty chodysz,
Kudy łetysz w comu żytti.
Biżysz tudy-sjudy po kołu,
Ta wkotre znow i znow wychodysz na stari swoji slidy.

Ta ty ne baczysz, szczo nedawno
Wże tut niczoho ne znajszow.
Jak j tysjaczi takych że samych,
Jak i ty, bezzachysnych i obezdołenych istot.

Bo tut takych, jak ty, miljony!
Bo tut taki, jak ty, ne treba!
Zabud pro wsi czużi pryjomy,
Znajdy chocz szczos nowe dlja sebe!

Wy wsi szukajete zanjattja,
Ta łysz po kołu biżyte.
Bo wże nema za szczo czipljatys.
I z tysjacz was łysze odyn zanjattja tut znajde.

A wy szukajte nowych druziw,
Razom hłuszit denaturat,
Chapajte durku wid napasiw,
A potim wmazujtes nesłabo j dumajte, szczo ce – umat.

Bo tut takych, jak ty, miljony!
Bo tut taki, jak ty, ne treba!
Zabud pro wsi czużi pryjomy,
Znajdy chocz szczos nowe dlja sebe,

Zabud pro druziw i znajomych,
Ne spodiwajsja tak na nebo,
Bo tut takych, jak ty, miljony,
Bo tut taki, jak ty, ne treba!