Mij narod

Mij narod – staryj sywyj did,
Szczo żywe na cij zemli kilka tysjacz lit.
Sydyt sobi na pryzbi, u wusa posmichajetsja,
Czas wid czasu iz małeczeju pohrajetsja.
Łjulku natopcze, kazku rozkaże,
Odne słowo mowyt – nacze wuzłom zaw’jaże.
Pyszajetsja żowtoju nywoju, myłujetsja synim nebom,
I wsich pryhoszczaje sołodkym medom.
Mij narod – babusja stareńka,
Odnym – niżna babcja, inszym – łaskawa neńka.
Pachne pyrohamy ta ljubystokom,
Za wełykoju rodynoju dohljadaje dbajływym okom.
Mij narod – djadko pracowytyj,
Dobre robotu robyt i chocze dobre żyty!
Maje sylni ruky, wełyke serce maje,
Na roboti – horyt, na wesiłli – huljaje!

Ta posijały diwky lon, ta posijały diwky lon,
Ty Jaryna-Maryna, żena-barynja moja, diwky lon.

Mij narod – żinka u chustyni.
Buła prywitnoju kołys, prywitnoju łyszyłas nyni.
Wsoho jij dostałosja – i dobra, i łycha!
A wona w radosti – huczna, u neszczasti – tycha.
Mij narod – ce naszi chłopci kremezni,
Kołys taki nosyły czuby dowżełezni.
Teper czubiw nemaje, ałe kożen i bez czuba –
Hnuczkiszyj wid łozy, micniszyj wid duba.
Mij narod – ce krasuni-diwczata.
U inszych takych mało, a w nas takych bahato!
Czerwonijut wid sliz, rożewijut wid smichu,
Swojimy łaskamy darujut nejmowirnu wtichu.
Mij narod – dity weseli –
Szczastja kożnij rodyni, radist kożnij oseli.
Choczut use wmity, prahnut use znaty,
Łjubljat swoju mamu, poważajut swoho tata...

Ta ne wrodyło diwkam lon, ta ne wrodyło diwkam lon,
Ty Jaryna-Maryna, żena-barynja moja, diwkam lon.

Mij narod rozkydanyj po wsomu switu.
I na czużyni w ńoho wyrostajut czużi dity.
Czużij zemli daruje swij tałant i swoje wminnja,
Ałe ż u cij zemli łyszyłosja joho korinnja!
Mij narod znowu może staty kraszczym –
Nezaljakanym, nezaturkanym i nełedaszczym...
Usmichnetsja bratam, sestram i sobi samomu,
Znowu stane hospodarem własnoho domu!

Och i wrodyło hirczaky, och i wrodyło hirczaky,
Ty Jaryna-Maryna, żena-barynja moja, hirczaky.

A czużiji chłopci – duraky, a czużiji chłopci – duraky,
Ty Jaryna-Maryna, żena-barynja moja, duraky.
Bo chotjat z namy noczuwat, bo chotjat z namy noczuwat,
Ty Jaryna-Maryna, żena-barynja moja, noczuwat.
A naszi chłopci ne weljat, a naszi chłopci ne weljat,
Ty Jaryna-Maryna, żena-barynja moja, ne weljat.