Większa czcionka | Mniejsza czcionka
Pryspiw:
A ja nikoły ne zmożu zabuty tebe,
Namahajus darma obmanuty sebe,
Ja wid tebe wtikaju na zustricz tobi,
Ty najkraszczyj chto je u mojemu żytti.
Z nicznoji dałyny tebe błahaju znowu pryjdy,
Wid sumu widwedy i wyzwoły z połonu żurby.
Tebe ne buło i znykło wże dawno
W duszi mojij kochannja dżereło (dżereło).
Pryspiw
Slozy wpadut z oczej, zahubljatsja w dołonjach mojich,
Zneważływe proszczaj obrazoju wpade na porih.
Łyszyłys meni urywky niżnych fraz
Ta jak meni poczuty jich szcze raz (szcze chocz raz).
Pryspiw
Z nicznoji dałyny tebe błahaju znowu pryjdy,
Wid sumu widwedy i wyzwoły z połonu żurby.
Tebe ne buło i znykło wże dawno
W duszi mojij kochannja dżereło (dżereło).
Pryspiw (4)
Serce kryżane
Ja za toboju szałeniju
Ja zbereżu
Łjubow wrjatuje swit
Ja – twoje kryło
Chudożnyk
Powernys nazad
Anhełe mij
A ja nikoły ne zmożu zabuty tebe
Myłyj
U doli swoja wesna
Seńjoryta
Szczoroku – i wesna, i osiń