Ty probacz meni

Wona:
Sohodni my z toboju rozijszłysja
I w comu wynni tilky ja i ty,
Tomu, szczo te kochannja, szczo w nas buło
Nam treba buło kraszcze berehty.
Ta my czomus coho ne rozumiły,
Ne cinuwały toho, szczo w nas je.
I ot sohodni smutok ja widczuła,
A rizka doli moje serce b’je.

Win:
Nam treba cju ljubow zihrity,
Wona zamerzne, jak małe dytja,
I my zahubymo jiji nazawżdy,
Ne bude jij wże bilsze worottja.
Probacz za ti słowa, szczo ja skazaw,
I comu wynni tilky ja i ty,
Wernys do mene, myła, ja błahaju.
Ja ne dozwolju naszym poczuttjam pity.

Pryspiw: (razom)
Ty probacz meni, – szczo pokochała
Ty probacz meni, – szczo ne skazała,
Ty probacz meni, – powernys, powernys. (wes kupłet – 2)

Wona:
Sohodni my z toboju rozijszłysja
I w comu wynni tilky ja i ty,
Win:
Zmohły ljubow my w doli poprosyty,
Ałe widdaty wse jij ne zmohły.

Wona:
I nam teper załyszyłos mynułe,
Chodyty znowu po starych slidach,
Razom:
Zhadawszy wse, szczo my dawno zabuły,
Widdały wse, na żal, pustym słowam.


Pryspiw (2)