Tak potribno

Inodi dowho, inodi szwydko,
Tak chołodno, tak boljacze, szczo staje prosto hydko.
Ja ne możu bilsze tak, ostoczortiło wse,
Ne choczu żyty, pobiżu, kudy witer nese.
Prosto tak pohano, szczo wse bołyt,
W oczach temnije i serce stojit.
Ne widczuwaju ruk, ne widczuwaju nih,
A nawkruhy nikoho, chto b chocz jakos dopomih.

Ałe czomu ja szcze dychaju cym powitrjam,
Może tak potribno, może tak komus potribno.
Czomu ja żywyj, ałe wmyraju powilno,
Może ce potribno, może ce komus potribno.
Skaży, czomu ja trymajus
Na comu czorno-biłomu żorstokomu switi.
Zachłynajus, ałe kowtaju wse zło,
Znaczyt tak potribno, znaczyt tak meni potribno!

Ja bilsze ne żywu, a prosto prożywaju,
Ja łeżu i stikaju krow’ju.
Czomu ne maje porucz kohos, takoji ljudyny,
Chto b zihriw mene swojeju ljubow’ju.
Czomu, nawiszczo, nawiszczo, czomu,
Komus ce potribno, ta ne znaju komu.
Ja szukaju widpowidi, szukaju toho,
Chto możływo dob’jetsja swoho.

Ałe czomu ja szcze dychaju cym powitrjam,
Może tak potribno, może tak komus potribno.
Czomu ja żywyj, ałe wmyraju powilno,
Może ce potribno, może ce komus potribno.
Skaży, czomu ja trymajus
Na comu czorno-biłomu żorstokomu switi.
Zachłynajus, ałe kowtaju wse zło,
Znaczyt tak potribno, znaczyt tak meni potribno!

Tak potribno...

A-a-a!...(4)
Czomu?!...
Czomu ja?!...(4)

Ałe czomu ja szcze dychaju cym powitrjam,
Może tak potribno, może tak komus potribno.
Czomu ja żywyj, ałe wmyraju powilno,
Może ce potribno, może ce komus potribno.
Skaży, czomu ja trymajus
Na comu czorno-biłomu żorstokomu switi.
Zachłynajus, ałe kowtaju wse zło,
Znaczyt tak potribno, znaczyt tak meni potribno! (2).