Dumky

Kożen raz, znowu i znowu,
Pronykajesz w mij rozum, sztowchajesz na pidli wczynky.
Zmuszujesz tobi pidkorjatys.
Nawiszczo tobi ce potribno, ne znaju,
Ałe rozumiju, szczo ce pohano.
Ałe ce tak tjażko, trymatys, buty soboju.
Widpusty, ja stoju na kolinach.
Naszczo ty isnujesz, zhyń z mojich dumok.

Pryspiw:
Zhyń, neczystyj!
Zhyń, potwora!
Zhyń, ja ne choczu!
Ni, ja ne twij!

Wse, nabrydło, ne choczu, ne możu, wse.
Hołowne – zupynytys wczasno, a ja ne zmih.
Nadi mnoju nebo, pidi mnoju prostir...
Może pokłasty wsomu kraj, zdatysja,
Ni, ja szcze tut, porjad, ja szcze ne prohraw cju wijnu.
Ja szcze możu zminyty, ałe ce wse łysz dumky...

Pryspiw

Moji dumky załyszajutsja porjad zi mnoju. (4)

A-a-a!..

Pryspiw

Moji dumky załyszajutsja porjad zi mnoju. (4)
(Tam nemaje tebe!)

Dumky!...
Moji dumky!..