Do zbroji!

Pryspiw:
Żar chołodnoji stali ne znaje żalju!
W rozpał batalij my z zahonom rwemos dali
Na stiny Troji!
Dusza ne zaznaje spokoju doky my żywi!
Brattja, do zbroji!
Brattja do zbroji, doky serce w hrudy b’je
I mene pidtrymuje płecze twoje!
A twij szczyt zachyszczaje wid otrujnych strił!
Rwemos u bij, poky wystaczaje sył!

El:
Moji wojiny u wseozbrojenni idut na prystup twoho mista.
Sercewyj prystup prosto z dysku. Bijci z kołysky!
Błyzko stal iz błyskom... Storoży swoju mysku, bo bude pizno!
Krowne krisło trisło... Tysza zawysła...
Czekaj obłohu u najbłyżczych czysłach...
Ultymatum stysłyj: wijna abo poszana,
Bratske rukostyskannja, czy waszych sołdatiw kurhany,
Upokijni pid orhany!
Ordy chana newbłahanno kotjat tarany do worit tyrana...
Oborona rwana z biłym stjahom zustrine poranok...
Win kanuw u bezwychodi tych połonjanok!
W kubku trunok obirwe żyttjewi struny hunam!
Tajemnym zakljattjam na runach zadam kerunok
Razom z chołodnym witrom...
Łezo moho mecza ohołene... Hotujs do bytwy!

Tarik:
Zackowani sobakamy, pokryti łatamy szaszky-sołdaty.
Do zbroji berutsja razom z namy nawit katy.
Koroli-worony perszymy spysy schrestyły...
W korolistwi panuwała tysza... Łysz sobaky wyły...
Słowamy rwanymy, pohljadom wbywały i ne ranyły.
Ne buło wijny – a my nahrjanuły,
Robljaczy riky bahrjanymy.
Hrichy duchowni widpuskały w nebo płanom my....
Zwilnyły sny... Pidnjawszy zbroju,
Zaprysjahnuwszys nebesam na wirnist hołowoju,
Do kincja stojaty horoju do peremożnoho finału,
Trymaty zbroju i wiru w sercjach, doky jiji ne wkrały!

Pryspiw

Ł.O.M.:
Riwnyna wysokoho neba... Zmyłujsja, ne treba!
Dowho dywljaczys w bezodnju, wono dywytsja na tebe.
Czujuczy wijny bara-barabany,
Krykom zemnych i nezemnych bohiw polit, proczany!
Spysy, meczi, zarżawili łaty...
Na strażu mikrofoniw bratstwo hostrosłow’ja stało!
Namisnyky j dworjany teper wasały! Do kazematu!
Mohutnij chan ne dast poszany...
Na brudnu szyju petlju, czy sjad na palju...
Peredowa boju ne zaznaje żalju!
Krow’ju spokutujte swoju prowynu! Wy – harmatne m’jaso!
Ar’jerhard prykryje z tyłu.
Derżaty micno oboronu z bratskoho zahonu!
Wersznyk dlja perehoworiw wże bilja bramy zamku.
Mołymos boham...
I z peremohoju do Jerychonu widstupym na switanku...

Roks:
Ce Chirosima, synu. Wijna za prawo buty wilnym.
I cja systema podwijna dawno wże pokirna!
My widdani swomu stylju spowna,
Nawit todi, koły łezom mecza obrizani kryła!
Nas ce ne spynyt!
I bez upynu rokamy pohłyne w perłyny wołynskoho tyłu,
Nabrawszys syły.
I dokorinno, zminywszy status komy na stymuł,
Wypuskajem bombu w katakomby krajiny!
U nas perewaha – sekretna zbroja – watahy iz zachodu!
Ce syła woli j bunt! Antysystemnyj zakołot!
Wirus pryljudnoho faku sobakam,
De porjad z katom wojiny-łehionery u łatach.
Buła komanda, brate, w kwadratach,
Do zbroji wzjatys! I wojuwaty jak sołdaty!
Sułtanam wpadło...
My wsi z odnoji obojmy. I nasmert ranym
Stado baraniw, tych, szczo powczajut weteraniw!
Skydaj masky! Ne dosyt z nas Potapa i Nasti cickastoj,
Bo nasza kasta ne dast wam propasty w pastci!
Własne, ne kisny – szcze dowho do propasti.
Oboronjajsja, jakszczo pidchodysz po opysu!

Pryspiw