Chyżak i żertwa

Zaliz pacjuk u czornu noru,
Nora ta czorna zmijina buła.
Chotiw win tam pożywu znajty,
Pożywyłasja nym łuskata zmija.

Pryspiw:
Chyżak i żertwa – istyna prosta,
Sohodni ty chyżak, a zawtra ty żertwa!
Siryj pacjuk żertwoju wpaw,
Chocz dolju i wdaczu chyżacku win maw!

Zalizła zmijuka w ptaszyne hnizdo,
I "szczastja ptaszyne" wona tam znajszła.
Chotiła padljuka wkrasty joho,
Ta ne znała, szczo popała w hnizdo do orła.

Żertwoju stała, mertwoju wpała,
Kihti rozderły łuskate nutro,
Szwydko widbułasja nad neju kara, –
Po "szczastja" zalizła w orłyne hnizdo.