Drewnij kłycz

W nebi baczu, jak na zło,
Łychyj znak komety.
Znow mabut prolljetsja krow
Na os cij zemli!
Znowu wże dzwenjat szabli,
I horjat bekety!
Razom z dykym krykom ord
U wranisznij imli!

Pryspiw:
Popry ordy ljuti, szczo na comu tli,
Z stepowoji pustky znow wstajut swoji
Kozaky j hetmany, szczo kryczat: "U bij!"
Kraj os cej bude łysz nasz, abo niczyj!

dykyj kłycz i dyke połe
Złyłys wojedyno!
Pewne wirjat, szczo j nadali
Zhin ce łehka ricz!
Ałe step zibraw swoju
Łycarsku drużynu,
Ta staje jim na szljachu
kozaky i sicz!

Pryspiw

Łjutyj zaw’jazawsja bij
Aż po cju hodynu
Stal ob stal szałenym zwukom
Roztynaje nicz
Toj chto dzwin os cej poczuje
De wy pobratymy?!
Treba mczaty nam na pomicz,
Tam de drewnij kłycz...

Pryspiw

Popry odnu wolju
Baraban hucznyj.
Każe szczo szcze dosi
Ne stychaje bij!
I w tym dykim poli
Czujetsja riznja!
Ce kryczyt za namy
Spałena zemlja!