Powija

Syła krasy twojeji ne zhasne
Pro ce dawno zdohadałasja ty
Ty wyprominjujesz switło jasne
Jake łamaje dohmy j chresty!

Pryspiw:
Witer powije, rozwijawszy mriju
Pro te szczo buło, i wse szczo bude
Moje serce ne zrozumije
De wono prytułok znajde...

Ty wyżywajesz nenacze powija
Tilky dlja tebe wyhoda je
Toj chto popawsja, toj zrozumije
Szczo w twojich sitjach win propade!

Pryspiw

Chymery zi sniw
U twojich oczach
Preljudija bolju
Porodżuje strach
Moja pomsta
Bude żorstoka
Rana u serci
Duże hłyboka...