Hranuły

I
Indianci zijszłysja w tanci
Zyma zakinczyłasja rano wranci
Tanok – ce koły u koli tanec
U takomu wypadku ja – indianec

Wse mene cikawyt, wse mene turbuje
Jakszczo prysłuchatysja, ja trochy czuju
Ja widczuwaju zapach
Ja powertajusja do lisu na kurjaczych łapach

Meni cikawo, czy dodaje bahattja wiry?
Czy hrije wzymku wedmeża szkira?
Czoho wony ljakałysja, czoho czekały?
Na szczo spodiwałysja, za koho sebe mały?

Jak wono? Żyttja bilja wihwama?
Na koho poljuje tato, szczo hotuje mama?
Mij mozok perebuwaje u prostraciji
Nedostatńo informaciji

Tanuły, jak lodu hranuły my
I krapli zymy roztanuły

IIa
Wedmedi poprokydałys po berłohach
Pryjszła wesna. Znjała obłohu
Os ja dywljusja w nebo wedmeżymy oczyma
Szczo ce za pljamy, szczo propływajut mymo?

Mene cikawyt wse: szczo, de, koły i jak?
Moja wedmeża łapa, jaka wona na smak?
Zw’jazok wtraczajetsja, kartyna mljawa
Tak ce czy ne tak, ce łysze moja ujawa

IIb
Pohljań, ptachy wertajutsja dodomu
Jak wony znajut, szczo same sjudy doroha
I jak dołajut wony swoju peczal zymowu?
Czy rozumijut, szczo dywytys wnyz – sprawa boha?

Jakszczo ty u powitri za koho sebe majesz?
I zwidky znajesz, szczo w tobi cja syła?
Pro szczo szcze mrijaty, koły rozkryti kryła
Szczo ty widczuwajesz? Szczo widczuwajesz?

III
Tam, de buw snih – czorna woda po formi nih.
Jakby cej slid howoryty mih,
ja b ustyh spytaty, szczo iz namy stane
W tych, chto buw ranisze za usich

Wesna czekaje syhnału, szczob poczaty
Ałe czoho czekaty, na szczo czekaty?
Mij mozok perebuwaje u prostraciji
Nedostatńo informaciji