Większa czcionka | Mniejsza czcionka
Pryspiw:
Serce moje rozrywaje wid bolju,
Dlja mene sonce zhasło nawit w duszi.
Kwity wtratyły majże swij kolir.
W lid peretworjujutsja slozy moji.
Znowu zapałeni oczi rozkryjut wsju prawdu tobi.
Wsi slozy wczoraszńoji noczi ja zaraz trymaju w swojij ruci.
Wsi mriji rozbyti na bezlicz ułamkiw, jich miljon,
Wony rozsypałys po nebu na neskinczennu kilkist zirok.
Pryspiw
Prawda – ce zbroja, szczo może zminyty wse nazawżdy,
A w pam’jati załyszatsja tilky najsołodszych spohadiw myti.
Ce borotba za wyżywannja. Chto wynen za te, szczo je?
Możływo nasze kochannja zmoże jakos zminyty ce.
Pryspiw (2)
Serce moje