Peredoz

Ja ne pam’jataju swoje im’ja...
Chto ja takyj ne rozumiju...
Zdajetsja meni: zahynuw ja,
Abo ż u wohni szcze tliju.
Kljata likarnja, czotyry stiny...
Ci ljudy w biłych chałatach...
Zdajetsja meni, szczo wsi wony
Nasprawdi cnotływi diwczata.

Pryspiw:
Cej dowbanyj narkoz... Peredoz!
Cej dowbanyj narkoz... Kljati liky!
Ja teper inwalid! Inwalid nawiky!

Ja ne pam’jataju twoje im’ja...
Chto ty taka ne rozumiju...
Zdajetsja meni, szczo ty ne ta,
Pro jaku ja mrijaw!
Ty taka ż, jak i wony –
Ci ljudy w biłych chałatach.
Nawiszczo pryjszła do mene sjudy?
Mandruj dawaj do chaty!

Pryspiw