Ni na szczo ne narikaj

Ni na szczo ne narikaj z peczallju.
Ridne i kochane – wse myne.
Wse pryjmy – buttjewe j nezemne.
Te, szczo zachowałosja za dallju,
Ne powerne bilsze, ne werne
Ni na szepit styszenoho bolju,
Ni na kryk rozhojdanoji msty –
Poljuby nespokij samoty
Z zapachom micnoho kanifolju.
Ta w szczedrotne dywowyżnych dnjach
Hołubiń rozmrijanoho polja
Nam donosyt rozbujała wolja
W czasowych i tembrach i tonach.