Darujte radoszczi

Darujte radoszczi moji
i kłopoty moji –
neszczastja j radoszczi moji –
wesnjani ruczaji.
Preswitłe nebo aż kypyt,
proswitłe – aż kypyt.
Błażen, chto ne nawczywsja żyt,
błażen, chto zna – ljubyt.
O, kara zemłe, okraj hry,
bery mene, bery,
spasybi, szczo whori kypyt
sonce – uhori!
Spasybi, szczo roste trawa
i szczo dusza żywa,
i szczo bilije hołowa,
i kilczytsja trawa.
Spasybi, koły ty je ty,
szczo ty – ce ty i ty,
szczo dosyt ruku prostjahty –
i kraj, i hraj, i ty.
I zołota twoja haba –
na ruti, na pisku,
i na rukach, i na hubach,
i na mojim wiku.
Probud że zawżdy mołodym,
probud że mołodym,
w swjatomu litepli wody
ty sam stajesz swjatym.
I chaj-no oczi jak woda,
chaj – jak żywa woda –
ałe ż bo j hore – ne bida,
i hore ne bida.