Huljaj batku, huljaj otamane!

Łjubo, chłopci, ljubo worohiw nam byt,
Batka-otamana ridnoho ljubyt!
Kone woroneńkyj, ty joho nesy
I wid ran smertelnych ljuboho spasy.
Batko nasz, Machno nechaj pohuljaje,
Wsjudy joho ljud rado zustriczaje.
A my dopomożem, wohnju dodamo,
Biłych i czerwonych kuljam widdamo,
Szczob zemlja ridneńka wilnoju buła,
Zorja w Huljaj-poli nareszti zijszła.
Batku-otamane! My twoji syny,
Wid wohnju ta dymu sywi jaseny.
Sterły pidkowy koni woroneńki,
Błysku łyszyłys jich oczi ridneńki.
Ta kincja i kraju woroham nema.
Nakyń kożuch, batku,
znow pryjszła zyma.
Razom my z toboju budemo huljat,
Ukrajinu-matir ridnu wyzwoljat.
Łjubo chłopci, ljubo worohiw nam byt
I batka Nestora ridnoho ljubyt!