Sjadaj, sjadaj

Sjadaj, sjadaj, kochannja moje, ne pomoże płakannja twoje!
Sztyry koni j u pohoni, cej płacz tobi ne pomoże,
Budesz ty moja, zaruczenaja!

Oj u batka w sadu trojanda zacwiła,
Jedynoju dońkoju u batka buła.
Ałe kożna trojanda koljuczkamy kołetsja –
Wona buła perszoju krasuneju w okołyci.
Ja mih by do neji i nosa ne pchaty,
Ałe żyw nedałeko – czerez try chaty.
Mene znały wsi – i wełyki, i mali,
Bo ja buw perszyj chłopec na seli.

Ja z toboju sjadat ne stała, ja szcze j batkowi ne djakuwała!
Oj djakuju ja wam, tatu, pidmitała ja wam chatu,
Bilsze ne budu, bo ja uże jdu!

Wid diwky do diwky nabrydło tynjatysja,
Ja wyriszyw do cijeji pozałycjatysja.
Pidstupnyj Amur pustyw u serce kulju,
Ja hotuwaw jij kochannja, a wona meni – dulju.
Koły ja kazaw "tak", wona kazała "ni",
Ja ljubyw "Tartak", wona – "Faktyczno Sami"!
Wona cytuwała pisnju "Miż namy niż",
A ja proponuwaw: "Wychod za mene zamiż!"

Sjadaj, sjadaj, kochannja moje, ne pomoże płakannja twoje!
Sztyry koni j u pohoni, cej płacz tobi ne pomoże,
Budesz ty moja, zaruczenaja!

Ta chiba ż wynen ja, szczo na naszij okołyci
Naszomu ż bohu nichto wże ne mołytsja.
Ałe jak ne poprosysz: "Pomahaj boże!" –
Boh ne dopomoże, boh ne dopomoże!
Coho ja ne znaw i ne pomoływsja,
Harnyj, ta durnyj, do neji zawaływsja.
Obicjaw zołoti hory, ałe jij coho mało!
Korotsze każuczy, wona mene obłamała...

Ja z toboju sjadat ne stała, ja szcze j neńci ne djakuwała!
Oj djakuju ja wam, neńko, szczo chodyła czepurneńko,
Bilsze ne budu, bo ja uże jdu!

Ja z toboju sjadat ne stała, ja szcze j sestram ne djakuwała!
Oj djakuju wam, sestryci, szczo płeła ja wam kosyci,
Bilsze ne budu, bo ja uże jdu!